Putovanje kroz vreme možda nije moguće, ali ako želite da vidite kako je izgledao jedan evropski grad u srednjem veku, onda bi trebalo da posetite glavni grad Estonije.

Talin se nalazi na severnoj obali Baltičkog mora, u Finskom zalivu na oko osamdeset kilometara južno od Helsinkija. Za razliku od drugih važnijih gradova, Talin ne leži na velikoj reci. Jedini značajniji tok u estonskoj prestonici je reka Pirita u istoimenoj gradskoj četvrti. 

Po poslednem popisu stanovništva, Talin ima manje od pola miliona stanovnika. U službenoj upotrebi je estonski, a koristi se i ruski jezik. Estonski jezik, inače, pripada ugro-finskoj grupi i ima određene sličnosti sa finskim, mađarskim, karelskim i laponskim jezicima. Interesantno je da estonski jezik ima čak četrnaest padeža, nema rod niti buduće vreme, kao i da ga ni svi stanovnici Estonije ne govore (trideset odsto mesnog stanovništva nisu građani Estonije, pa samim tim ni Evropske unije). Neestonsko (najviše rusko) stanovništvo nema puna građanska prava i pod stalnom je prisilom „estonizacije“.U poslednje vreme primetan je sve veći broj ukrajinskih izbeglica.

Talin je administrativni, trgovački i industrijski centar zemlje i važna putnička luka. Estonija je jedna od tehnološki najrazvijenijih zemalja na svetu, a u njoj se, prema broju stanovnika, nalazi više start-ap kompanija nego u Silicijumskoj dolini.

Najbolje vreme za posetu Talinu je u toku belih noći. Ovaj neobični fenomen, kada noć traje svega tri, četiri časa, počinje oko polovine maja i traje do kraja juna. Za vreme boravka u Talinu turisti najviše vremena provode u starom gradu koji se od 1997. godine nalazi na listi Uneskove kulturne baštine. Stari deo grada, koji Estonci zovu Vanalin, najbolje je očuvano srednjevekovno gradsko jezgro u Evropi. Boraveći u njemu imate utisak da se nalazite u velikom muzeju na otvorenom.

Stari grad je sagrađen u periodu od XIII do XVI veka, a podeljen je na gornji i donji deo koje povezuju ulice Pikk jalg (duga noga) i Luhike jalg (kratka noga). Gornji grad se zove Toompea, po istoimenom dvorcu, u kome se nalazi estonski parlament u čijoj se blizini nalazi toranj Pikk Hermann (visoki Hermann) i pravoslavni hram Aleksandra Nevskog.

Donji deo Starog grada opasan je dobro očuvanim bedemima, unutar kojih se nalazi kompaktna mreža ulica, uličica i trgova srednjevekovnog trgovačkog grada. Od nekadašnjih osam kapija i 46 tornjeva, polovina je očuvana i danas, među kojima se ističe toranj “Debela Margareta” izgrađena za odbranu od neprijatelja s mora. U blizini ovog tornja nalazi se Crkva Svetog Olafa, sagrađena u XII veku koja je i danas najviša srednjevekovna građevina u starom gradu, a ime je dobila po norveškom kralju Olafu Drugom, poznatijem kao Sveti Olaf. 

Staro jezgro (Vanalin) je četvrt gde se odvijao gradski život. Nekad je to bio isključivo nemački i švedski deo grada, a danas je ovo najpoznatija turističko-pešačka celina u gradu u kojoj se nalaze najpoznatije građevine u Talinu. Na glavnom gradskom trgu (Raekoja Plac) nalaze se najlepše srednjovekovne građevine, među kojima se ističe gotička zgrada Gradske skupštine. Ulice oko trga su uske i krivudave, popločane kaldrmom, a šarene kuće starih i bogatih hanzeatskih trgovaca su pokrivene šiljatim i strmim krovovima i prošarane bajkovitim tornjevima, zvonicima i kupolama. Gradska skupština je sagrađena na mestu starog pijačnog trga, a uprava grada je tu bila smeštena sve do 1970. godine. Jedan od simbola Talina je vetrokaz “Stari Tomas” koji se nalazi na vrhu Gradske kuće. Prema legendi, model za vetrokaz bio je izvesni Tomas, koji je kao mladić postao poznat po pobedi u takmičenju u samostrelu. Kako mu niži društveni status nije dozvoljavao da se takmiči, nije dobio obećanu nagradu, ali je za utehu, stekao večnu slavu kao gradski čuvar.

Glavni ulaz u stari grad je kroz ulicu Viru, glavnu trgovačku ulicu u starom gradu koja povezuje Raekoja plats i trg Viru (Viru väljak). U ulicama i uličicama oko Raekoja platsa  se nalaze restorani i suvenirnice. Tipični suveniri su drveni kuhinjski uporabni predmeti, šareni štrikani puloveri, kape, šalovi i rukavice kao i nakit od ćilibara. Najstarija evropska apoteka koja radi kontinuirano, od 1422. godine, nalazi se u centru Talina. Interesantno mesto je i Muzej KGB-a koji se nalazi na 23. spratu hotela “Sokos Viru”. Hotel je izgrađen 1972. godine specijalno za strane goste. Bilo je mnogo glasina o praćenju gostiju od organa državne bezbednosti KGB-a, kao i o tajnoj sobi i postavljenim uređajima za špijunažu.  Postoji jedna zanimljiva anegdota vezana za ovaj hotel. Jedan strani gost bio je toliko uporan da sazna šta se nalazi na 23. spratu hotela da se tokom svog boravka uzaludno raspitivao. Nije mu bio dovoljno jasan signal kad mu je na recepciji rečeno da ne postoji 23. sprat i da je pogrešno prebrojao spratove. Kažu da je toliko bio uporan, da mu je za njegovo dobro, jednog dana recepcionar poručio da će mu pokazati taj nevidljivi sprat, ukoliko želi da vidi smrtonosan pogled upravo sa tog sprata. 

Između starog grada, trga Viru i luke, u samom srcu Talinna, smeštena je četvrt Rotermann, gusto izgrađen kompleks nekadašnjih starih skladišta i industrijskih zgrada koji predstavlja dinamičan novi centar grada u kojem se nalaze brojne radnje, restorani, stanovi, hoteli, itd.

Za Talin bi trebalo da izdvojite najmanje tri noćenja, kako biste, nakon obilaska starog grada, imali dovoljno vremena za izlet do obližnjeg Helsinkija i po povratku, prošetali do parka Kadriorg u kome se nalazi barokna palata Kadriorg, podignuta po naredbi cara Petra I  u čast njegove supruge Katarine. Palata je okružena vrtovima, fontanama, živiim ogradama i cvetnim lejama, po uzoru na Versaj.

Kada se umorite od šetnje, ono što definitivno treba da doživite u Talinu jeste odlazak u čuveni restoran srednjovekovne kuhinje “Olde Hanza”. U ovom autentičnom ugostiteljskom kutku koriste se recepti iz XV veka i hrana se i danas priprema na isti način na koji se tada pripremala. Međutim, nije samo hrana autentično srednjovekovna, jer je enetrijer restorana uređen u duhu minulih vremena, sa konobarima obučenim u drevnu nošnju i muzičarima koji sviraju melodije iz doba renesanse. Nacionalna estonska kuhinja nastala je pod uticajem nemačke, litvanske, ruske i beloruske. Tradicionalna domaća jela su krvavice, ćufte, haringe sa pavlakom, punjena jaja, krompir salata i jetrena pašteta. Jedna od najpoznatijih nacionalnih delicija je supa od hleba koja se pravi od starog hleba namočenog u vodu, sa suvim grožđem i pavlakom. Estonci su veoma ponosni na svoja tradicionalna jela koja odlikuju razne bobice, pečurke i slatki sosevi u kombinaciji sa svinjetinom. Ono što je bitno napomenuti jeste da je Talin prilično skup grad i da su cene bliže onima u Finskoj nego u kod južnih suseda u Letoniji i Litvaniji.